Arbanasi - shkolla shqype n’Zadėr 

Kiki Gjergja1 na foli  pėr nji nodhje n’Arbanasi. Aj tha: Ma heret, na kena pasė shkollė shqype ktu, n’Arbanasi. Si u krye Luthta II Botnore, na besuem se erdh liria dhe qi kena me i pasė t’nreqtat njerzore. Deshem me e ēilė prapė shkollėn shqype. T’ritė tonė kijen t’xetė pėr ket punė. Mirpo, ēka nodhi. Policia e Rankoviqit na i mlodhi t’ritė e na i futi n’burg, keq na i maltretoj. Kur dolen pej burgut, t’ritė na u shpėrdanė n’tana anėt, iken edhe jasht Jugosllavisė. Isht shum keq qi metem pa shkollė shqype. Ishalla Zoti na nimon qi mos ta harrojmė gjuhėn tonė, gjuhėn qi na e lanė t’parėt tonė.

1.Kjo familje Gjergja pati 6 vllazėn e 2 motra; njėri vėlla i Kikit, Josip Gjergja, ishte diplomat i Jugosllavisė sė Titos; Josip Gjergja (nipi) u bė basketbollist nė zė.

*Vishnja, njė bijė e Kikit, pati 10 fėmijė, 8 djem e 2 vajza, prej tė cilėve sot janė gjallė 6 sish.

**Josip Gjergja, basketbollist, tash trejner i basketbollistėve nė Prishtinė, tha: N’familjen tonė, na gjidhmon kena folė gjuhėn e shpisė, e ashtu e kena ruejtė gjuhėn e t’parve tonė.

I falenderohemi Josip Gjergjės, basketbollistit, qė na dha informata plotėsuese dhe tė reja pėr familjen Gjergja. Islam Batushės prej Prishtine i jemi mirėnjohės pėr mbledhjen e kėtyre tė dhėnave.

Shėnoi Simė Gjon Dobreci 

 

Arbanasi - Škola na albanskom jeziku u Zadru 

Kiki Đerđa1  nam ispriča jedan događaj u Arbanasima. On reče: Ranije, mi smo imali školu na albanskom jeziku ovdje u Arbanasima. Po završetku Drugog svjetskog rata, mi smo vjerovali da je došla sloboda i da ćemo imati ljudska prava. Željeli smo da ponovo otvorimo školu na albanskom jeziku. Naša omladina je bila zagrijana za ovu stvar. Ali, što se desilo. Rankovićeva policija pokupi nam omladinu i strpa ih u zatvor, teško ih je maltretirala. Kad je izašla iz zatvora, naša omladina se rasturila na sve strane, pobjegoše i van Jugoslavije. Jako je loše što ostadosmo bez škole na albanskom jeziku. Nadajmo se da će nam Bog pomoćin da ne zaboravimo naš jezik, jezik koji su nam ostavili naši preci.  

1.U ovoj familiji Đerđa je bilo 6 brata i 2 sestre. Jedan Kikin brat, Josip Đerđa je bio diplomat Titove Jugoslavije. Josip Đerđa mlađi je postao čuveni basketbolist.

*Višnja, jedna Kikina kći, je imala 10 djece, 8 sinova i 2 kćeri, od kojih su sada živi 6 njih.

**Josip Đerđa, sada trejner basketbolista u Prištini, reče: U našoj familiji mi smo uvijek govorili jezik naše kuće, i tako smo očuvali jezik naših predaka.

Zahvaljujemo Josip Đerđi, basketbolisti, za dodatne i nove informacije o familiji Đerđa. Hvala i Islam Batuši iz Prištine, koje se pobrinuo za ove podatke.

Pripremio Simė Gjon Dobreci. Prevodio Lekė Dobreci, Vankuver, Kanada

 

Arbanasi - The Albanian School in Zadar  

Kiki Gjergja1 told us about an event in Arbanasi. He said: In the past, we had an Albanian school here in Arbanasi. Upon the end of the Second World War, we believed that along with it would come freedom and human rights. We again wanted to open an Albanian school. Our young people were keen towards this endevour. Unfortunately, something happened that changed this. Rankovic’s police gathered, imprisoned and badly mistreated our young people. Upon release from prison, our young people scattered across the country, some of them leaving Yugoslavia altogether. It was unfortunate that we ended up without an Albanian school. We hope to God we do not forget our language, the language that our ancestors taught us.

1.This Gjergja family had 6 brothers and 2 sisters; one of  Kiki’s brothers, Josip Gjergja, was a diplomat of Tito; Josip Gjergja (nephew) became a very popular basketball player, now a coach of a basketball team in Prishtina.   

*Vishnja, one of  Kiki’s daughters, had ten children, eight boys and two girls, of whom six are still alive.

**Josip Gjergja, the basketball player, now a coach of a basketball team in Prishtina, said: In our family, we always communicated in our language, and that is how we preserved the Albanian language of our ancestors.

We are thankful to Josip Gjergja, the basketball player, who provided us with new information regarding the Gjergja family. We would also like to show appreciation to Islam Batusha from Prishtina for collecting this information

Prepared by Simė Gjon Dobreci.  Translated by Besnik Simė Dobreci, Vancouver, Canada.


 

Ēka i nodhi Macit Vuks Dedaj pej Krythet mė 1941

 

N’prenverė mė 1941, mas se ka ra Jugosllavia, Ulqini i takoj Shqypnisė, nėn sunim t’Italisė. Ushtria shqyptare ka qinrue nėpėr shpia n’Braticė. Shtabin e ka pasė n’shpi t’Zefit Pjetrushit Leks-Dobreci. Toger Noci ka kjenė komandant. Nji ditė, kur kish dalė n’gjonjė, ati i ra pushka n’nji shkam e ju thye kondaku. Kish nije qi Marku’j Niks Kolė Niks-Dobreci isht mjeshtėr dhe shkoj te aj. Marku ja bani kondakun e ri t’pushkės dhe mas do ditėsh shkoj me ja dorzue. Aj kje shum i knaqun me punėn e Markut, nxorri xhezdanin dhe dveti sa ban haku. Marku u pėrgjegj: Asgja, zotni komandant, e kini falė pej mejet. Toger Noci tha: Faleminers, kurdo qi kini donjė nevojė qi isht n’kompetencė teme, pa farė zorit kini me ardhė te unė. U danė ty dy tė knaqun. Togeri fitoj pa pare kondakun e pushkės e Marku fitoj miqsinė me komandantin e ushtrisė.

Nė Krythė t’Ulqinit ka jetue Maci i Vukės Dedaj, qi nji vakt ka jetue n’Stamoll, Turki. Atje isht smu dhe ka ba operacion ēibanin n’zorrė, pėr ē’arsye ja isht dash shpeshherė n’ditė me hanger ka pak. Gjikah ka shkue me nji torbė mas krahit, ku mante nji copė bukė, e si bylmet – djathė ose mish t’kuq ose t’bardhė t’thatė t’gurriqit, nji shishe t’vogėl me raki dhe nji tjetėr nji litret me ujė. N’atė kohė e padisin Macin qi aj u ēon me hangėr partizanve. Toger Noci e merr n’hetim. E kanė munue qi t’kalxonje kush janė ata partizanė. Kah akshami e kanė lanė me u kthye shpi, por e kanė urdhnue qi t’vinje n’komandė prap né nesrije natje. N’ditėn e nesėrme, pėr me i ra pėr shkurt, Maci kaloj kah shpia e Markut Nikės. Kyj ka nodhė n’kopsht dhe e dveten: Mac, ku je nisė qi po shkon kaq shpejt, po kalon ksajt e nuk po kthen pak te unė. Maci u pėrgjegj: Jam i paditun te toger Noci, dje m’kanė rrah e munue gjidh ditėn, deri vö t’zieme t’nxeta m’kanė vu nėn sjetulla e unė s’kam ēka me pranue; m’duhet edhe sot me shkue atje. Marku i tha: Mac, eja ti e rri n’shpi teme. Unė po shkonj te toger Noci. Marku i tha toger Nocit: Zotni toger, Macin qi kini kėrrkue gjinet n’shpi teme; gabim qi e kini munue, se aj isht njeri qi nuk mirret me politikė, veē shikon punėn e vet. Unė garantonj pėr te. Togeri ju pėrgjegj: Kta spijunat pos na kanė dhanė informata jo t’sakta. Thueji qi mos t’vinje ma te unė.

Marku’j Niks ka kjenė kumar kunoret kur u martue Ēoba, djali i Macit, i cilli heret pat ikė pej Jugosllavisė me jetue n’Australi.

 

Tregoi Marku’j Niks Kolė Niks-Dobreci, Braticė, Ulqin, mė 1971

Shėnoi Gjoka’j Pals Gjoks Zefit Gjoks-Stanaj, Braticė, Ulqin